doelstelling artikelen messenger vliegvissen



15 januari 2011

To snook or not to snook

 ….(vrije verbastering van een citaat van een groot Engels schrijver)

Jullie kennen vast allemaal wel dat gevoel dat er niets wil lukken als je aan het vissen bent. Dat gevoel overviel mij ook in de eerste weken van dit nieuwe snoekseizoen. Ik was er al diverse keren op uit geweest zonder succes. Van alles geprobeerd, lichte streamers, donkere streamers, snel strippen, langzaam strippen, oppervlakkig gevist, diep gevist, maar niets leverde ook maar iets op. Ja, een lamme arm dat wel! Op donderdag 13 november op m’n bapo-middag (oude lullen dag) maar weer mijn geluk geprobeerd. Eerst naar de plas langs de snelweg bij het verdeelcentrum van het Kruidvat (Macdrive). Er was activiteit genoeg, ik zag meerdere keren snoeken jagen, maar ze toonden geen interesse voor mijn streamer. Onze voorzitter kwam ook nog even langs maar die zag al in één oogopslag dat ik niet echt aanspreekbaar was en die vertrok naar een andere stek. Na een half uurtje ploeteren vertrok ik ook maar. Op naar de Verloren Zeeg. Daar stond al een bekend wit busje van dat bedrijf uit Driel. Ik begon bij het bruggetje en bij de tweede worp was het al raak. Shit niet opgelet, ik gooide een snoek boven op z’n kop. Ik zag een grote draaikolk en m’n streamer was weer los. Snel nog een keer werpen en wonder boven wonder werd m’n streamer opnieuw gegrepen en dit keer zat ie goed vast. Terwijl ik dit monster aan het drillen was kwam Ries toevallig aangereden (moeten die gasten nooit werken?) en die heeft alles op de gevoelige plaat vastgelegd. Na een hoop gemier met het net waarbij Ries natuurlijk niet wilde helpen (anders telt ie niet) had ik mijn vangst op het droge. Een snoek van 80 cm, mijn grootste snoek aan de vliegenlat. En zo zie je maar dat het tij ook zo maar weer kan keren. Dus René er is nog hoop!

Groet,

Hans Krabbendam

 

<< Vorige | Volgende >>